در ميزگرد روزجهاني سالمند اعلام شد
(روزنامه همشهري ـ دوشنبه 9 مهر 1386 شماره 4380 ـ صفحات جامعه ـ ص 8)
بحران سالمندي 20 سال آينده در كشور رخ مي‌دهد
آخرين سرشماري كه سال گذشته انجام شد، نشان داد 27/7 درصد از جمعيت كشور را سالمند تشكيل مي‌دهند كه اين ميزان تا 20 سال آينده به 7/14 درصد خواهد رسيد. اين ارقام نشان مي‌دهد كه اگر برنامه‌ريزان و سياستگذاران كشور از هم اكنون برنامه مدون و خاصي براي اين قشر نداشته باشند در 20 سال آينده كشور دچار يك بحران و معضل اساسي براي رفع مشكل و مسائل پيش‌آمده ناشي از مسائل اقتصادي، اجتماعي و غيره اين قشر روبه‌رو مي‌شوند.
گيلان، بيشترين و سيستان و بلوچستان، كمترين تعداد سالمندان كشور را دارند.
از جمعيت 70 ميليون و 472 هزار نفري ايران، 5 ميليون و 120 هزار سالمند هستند، يعني 27/7 درصد جمعيت كشور را سالمندان تشكيل مي‌دهند. حدود 6/63 درصد سالمندان در شهرها و 4/35 درصد در روستاها ساكن هستند.
به طوري كه پيش‌بيني مي‌شود تا سال 2050، يك چهارم جمعيت كشور را سالمندان تشكيل دهند.
به شرط آن كه سن اميد به زندگي در ايران را 75 سال و آهنگ رشد جمعيت را 5/1 درصد در سال در نظر بگيريم، جمعيت كشور در سال 1405 ، 170 ميليون و 341 هزار نفر خواهد بود كه 7/14 درصد جمعيت يعني 15 ميليون و 789 نفر آن را سالمندان تشكيل خواهند داد.
در حال حاضر كمتر از 5 پزشك طب سالمندي در كشور وجود دارد كه با كمك معاونت آموزشي وزارت بهداشت قرار است، پزشكان براي آموزش طب سالمندي به خارج از كشور اعزام شوند، اما اين امر هنوز اجرايي نشده است.
اگر از هم اكنون در اين زمينه برنامه‌ريزي نشود، با بحران عظيمي روبه‌رو مي‌شويم، چرا كه مخارجي كه از اين محل به سيستم بهداشت و درمان به دليل معلوليت‌ها و بيماري‌هاي غيرواگيردار و شايع بين سالمندان وارد مي‌شود، بسيار سنگين است. 

ضروت توجه بيشتر نظام سلامت به سالمندان

(روزنامه همشهري ـ دوشنبه 9 مهر 1386 شماره 4380 ـ صفحات جامعه ـ ص 6)
هشدار، دوره نيمكت‌نشيني نزديك است!
براساس تعريف سازمان ملل متحد، كشوري كه بيش از 7 درصد كل جمعيتش سالمند باشند، كشور سالمندي به حساب مي‌آيد. بنابراين زنگ خطر براي ايران زده شده است. با اين اوصاف و در حالي كه در 5 تا 10 سال آينده تعداد افراد بالاي 60 سال كشور ما مساوي تعداد افراد زير 5 سال خواهند بود، در مقايسه با تعداد زياد متخصصان كودكان، متخصصان طب سالمند ما انگشت شمارند. 

آیا مسئولین - مردم عادی و جامعه مهندسی و پزشکی در ایران به این مهم توجهی دارد.؟

بنام معبود دلها

سلام بر كليه اساتيد محترم - دوستان و همكاران

در اين بازه از فعاليتهاي علمي و صنفي ام تجربياتي بدست آورده ام .

در خود مي بينم كه امكان گسترش فعاليت درعرصه هاي اجتماعي – صنفي – علمي در بستر جامعه براي من بيش از پيش  وجود دارد .

تاريخ تولد دانشي خود را سال 1384 مي دانم آنگاه  كه با تفكر سيستمي و تيمي بيش از پيش آشنا شده و در كلاسهاي درس مديريت عمومي و همچنين آموزش فرآيندها مطالبي جديد آموختم .

در آن هنگام بوده است كه دريافتم 14 سال پس از فارغ التحصيلي  چقدر با دانشگاه فاصله گرفته ام و اگر هر ترم در دانشگاه  فقط 2 واحد درسي را ادامه مي دادم اكنون بصورت دانشي 2 دوره از واحد هاي فوق ليسانس را گذرانده بودم .

 اگر چه دير، اما با جسارت بايد باور داشت و ادامه داد .

لذا از آن سال تاكنون بر خود واجب ميدانم كه هر ترم حداقل 2 واحد درسي و حداكثر 4 واحد درسي را در يكي از دانشگا ه هاي كشور بگذرانم .

مزيد اطلاع ساير دوستان مي نويسم كه اكنون دانشگاه سيستم آموزش مجازي و آزاد دارد. و اين امكان وجود دارد كه با پرداخت مبلغي اين ارتباط برقرار گرديده و شما تحصيل تكدرس داشته باشيد.

مطمئن باشيد كه شركت در كلاسهاي دانشگاهي تفاوت بسيار اساسي و زيادي با كلاسهاي فشرده دو روزه دارد و ميزان اثر بخشي اين دو شيوه با هم قابل مقايسه نيست.

دو وبلاگ يكي در زمينه هاي مديريت و مباحث اجتماعي در سال 86 و ديگري علمي و فني در سال 87 ايجاد نمودم  .

وبلاگ مديريتي و اجتماعي من نامش www.teamwork-saroo.blogfa.com    و

وبلاگ علمي و فني من نامش www.omran-saroo.blogfa.com    ميباشد.

خوشحال خواهم شد هر از چند گاهي رهنمودهاي لازم در خصوص ارتقاء تجربياتم را فراهم سازيد .

َ

بنوعی از نوشتن خسته شده بوده و هستم و دقیقا" بهمین علت است که حتی خودم به وبلاگم سر میزنم ولیکن نمینویسم !!!

اخیرا" با یکی از اساتید گروه صنایع در شاخه مدیریت آشنا گشته و یک ساعتی با هم گفتگو داشتیم .

 او معتقد است همواره "مثبت اندیشی  + منفی اندیشی  =۱ "  است حال می بایستی همواره سعی نمود که میزان مثبت اندیشی را افزایش داد هر چند که اندک باشد و این موضوع را شدیدا" توصیه نمود که میزان مثبت اندیشی خود را علیرغم همه کوتاهی های قابل مشاهده در بین افراد به گونه ای دگر ببینم و باور نمایم که میشود مثبت برداشت نمود

و حال من و ........:   تلاش خواهیم نمود اینگونه اتفاق بیفتد ولی خب ناخودآگاه این شعر بیادمان آمد :

کنم هر شب دعائی کز دلم بیرون رود مهرش   /  ولیکن آهسته میگویم الهی بی اثر باشد  

در واقع تا بدرجه باور پذیری برسیم راه درازی در پیش خواهیم داشت ولیکن تلاش خود را خواهیم نمود اصلا" شاید بهمین دلیل باشد که برخی تصور میکنند که بهشت بسیار خلوت است و برخی بهشت را جائی شلوغ می یابند. میخواهم بهشت را منبعد جائی شلوغتر از جهنم ببینم و میزان لطف و رحمت خداوند را دست نیافتنی و بنابراین با این نگرش جدید باید حواسمان فقط به دام شیطان باشد تا در تله او نیافتیم وگرنه جاده رسیدن به بهشت را با این فلسفه یک اتوبان ان بانده میتوان فرض نمود. با اندکی دقت در این موضوع درخواهیم یافت که با آنکه همواره از لطف و کرم بیحد و انتظار خداوند بارها سخن گفته اند ولیکن شیطان را در درونمان بسیار قوی تر از ....... بیان نموده و ما را آماده گول خوردن از شیطان در نظر گرفته و وای بر ما که آنگاه ناخودآگاه شیطان  را غالب بر الطاف الهی و لطف و کرم خداوند بخودمان در می یابیم و انگاه میخواهیم استغفار نمائیم که خدایا العفو العفو بابت گناهانی که انجام داده ایم و  ندایی وجود ما را در برمیگیرد که اگر هزار بار توبه کردی باز آ ولیکن عده ای زمینی از همین دور و بری های خودمان در گوشمان زمزمه میکنند و تلاش مینمایند که بابا بیخیال شو دیگه کارت خرابه باید خیلی خیلی توبه کنی تا خدا قبول کنه احساسم اینه که این کار اونقدر ها هم نه تنها سخت نیست بلکه ساده هم هست ولیکن باور داشته باشیم که خدا ما را خیلی راحت خواهد بخشیدفقط بر اساس همان داستان " وقتی عصبانی میشی یه میخ تو دیوار بکوب بعد حال دوستات رو بگیر و بعد مدتی خودت میفهمی که اوضاعت چه چور هست عیار و تعداد گناه هات دستت باشه  و شک نداشته باش که خداوند براحتی از گناهان نصفه نیمه ما خواهد گذشت و دیگران فقط سیر داغ پیاز داغ گناهان ما را خیلی زیاد کردن . کم هستند اونهایی که گناهانی خاص و نابخشودنی انجام میدهند

ولی یادمون باشه که تخم مرغ دزد شتر دزد میشه و اینکه خدا سرش کلاه نمیره .  

بگذریم . با این نگاه جدید اونوقت میشه هم راحت مذاکره نمود و هم راحت کار تیمی انجام داد و هم راحت تر کار سیستمی پس شاید لازم باشه ما بهم دیگه یاد بدیم که خانم جون آقا جون سعی کن به این فکر کنی که نیتم خیر بود و عملم خطا از آب دراومد یعنی با نگاه مثبت ببین اونوقت متوجه میشی که قصد بدی نداشتم و............................ ولی خدایا با این همه نیروهای منفی که از آدمای کشورهای دیگه + آدمای توی کوچه + آدمای محل کارمون + یا مثلا" همین تلویزیون خودمون که دیگه اصلا" کشته مارو مثل این فیلم آخر شبی ماه رمضون که بدبخت پسره کار همچین خبط عظمائی نکرده ولی تو فیلم یه دیو نشونش میدن وهمه اونو ته جهنم می بینن ..........  بمن میرسه چکار کنم ؟ اینجاست که میزان و اندازه الطاف تو خداجونم کارساز میشه خودت کمکمون کن .

 نمیدانم این مطلب را جایی خوانده اید یا نه :
شخصی در نوجوانی میخواست دنیا را تغییر دهد/ جوان شد و عاشق خواست کشورش را تغییر دهد / ازدواج کرد و شد دارای فرزند تصمیم گرفت مردم شهرشان را تغییر دهد / فرزندانش که به مدرسه رفتند روزی که به مدرسه فرزندش رفته بود گفتگو و بحث فراوانی نمود تصمیم گرفت که افراد مدرسه را تغییر دهد/ و پس از مدتی سن خود را در پنجاه و اندی دید و تصمیم گرفت که فرزندانش را تغییر دهد / و اندکی بعد سنش شصت را رد کرد در جدالی با همسر دریافت که باید نحوه فکر کردن همسرش را تغییر دهد / در این زمان سنش شصت و پنج را رد میکرد و اینک تصمیم گرفت که خود را تغییر دهد و اندکی بعد دریافت که دیگر دیر شده است و راه را وارونه رفته بود .
غرض از نوشتار فوق آن بود که بگویم همانگونه که خود مرقوم فرمودید در همان تحریره خودتان تا چه اندازه با نگاه و بینش همکاران تان مسئله دارید آنانکه خود از آزاد اندیشیدن زنان سخن میگویند میخواهند فقط ارا بیشتری داشته باشند نه آنکه بواقع درون قلبی اعتقاد به زنان داشته باشند و در تحریره خود جایی برای زنان نمی بینند .
باور بفرمائید جا برای کار کردن بسیار است بخصوص از درون اجتماع کوچک خودمان که خانواده مان است .
ما در مملکتمان عالم کم نداریم / دکتر و مهندس کم نداریم / تحلیل گر سیاسی و اقتصادی کم نداریم / فیلسوف و جامعه شناس و روانشناس کم نداریم آنچه کم داریم اخلاق است / روابط صحیح در گفتگو و مذاکره است / تفکر داشتن کار تیمی است که کم داریم / تفکر با هم بودن نه    بلکه برای هم بودن را کم داریم / قانون داریم ولیکن قوانین ما برای پز دادن است نه برای رعایت آن / تفکر نوشتن قانون و نه عدم رعایت آن از آنجا ناشی شده است که ما مهمان خانه داشتیم ولی نه برای نشستن بچه ها بلکه برای بزرگترهای فامیل تا بیایند و ببینند و پزی هم بدهیم پس باید فرهنگ ما هم ویرایش بخورد باید همه کمک کنند تا این اتفاق بیفتد. شما،همکارانتان و.....و مخالفانتان و ...... هم سهم خودتان را دارید .
 

و در ادامه اقای ........  با وبلاگ http://www...................blogfa.com (چون پیامش خصوصی برایم امد و شاید نخواهد اشاره ای به نامش و وبلاگش داشته باشم) برای من نوشت :

در وبلاگ خانم مسيح نوشتيد كه ما دكتر و مهندس و غيره و غيره داريم كه كار تيمي و مشابه ي هم را بلد نيستند من نوشتم حتا غيرت برخاستن را هم ندارند كه طول و عرض اين قصه زياد است.يعني اينكه از جاي شان برخيزند و به نوعي خواستن را با خاستن ممزوج كنند بل به توانستن برسند.حال به كار تيمي و يا كاري كه ديگران كردند و اسمش را ما گذاشتيم كارستان.
به درستي متوجه نشدم ..كه قلمبه سلنبه نوشتن يعني چي؟
و ببخشيد كه من سريالهاي مبتذل اين برنامه سازان وطني را نمي بينم .چرا كه با حداقل زبان و بيان آنهم به درستي هنوز قادر به پرداخت و ساخت هيچ اثر هنري نيستند و بد تر از آن چماقي وحشتاكتر از دندان كروكوديل به نام سانسور بالاي سرشان مدام تاب مي خورد.
و ياد مان بماند
اگر من و تو ) ما ( بشويم يكدست يك كاسه همدل همسقف هم گروه و هم و هم هاي ديگر
ايران مي تواند سوئيس خاور ميانه بشود.

حتما" متنی خواهم نوشت مقداری نوشتم هنوز تکمیل نشده است .

متن زیر را در وبلاگ مسیح علی نژاد  ( http://masih.malakut.org ) در رابطه با مردان ایران وعده خانه می‌دهند این روزها! نوشتم بر روی نظرات وبلاگش :