نمیدانم این مطلب را جایی خوانده اید یا نه :
شخصی در نوجوانی میخواست دنیا را تغییر دهد/ جوان شد و عاشق خواست کشورش را تغییر دهد / ازدواج کرد و شد دارای فرزند تصمیم گرفت مردم شهرشان را تغییر دهد / فرزندانش که به مدرسه رفتند روزی که به مدرسه فرزندش رفته بود گفتگو و بحث فراوانی نمود تصمیم گرفت که افراد مدرسه را تغییر دهد/ و پس از مدتی سن خود را در پنجاه و اندی دید و تصمیم گرفت که فرزندانش را تغییر دهد / و اندکی بعد سنش شصت را رد کرد در جدالی با همسر دریافت که باید نحوه فکر کردن همسرش را تغییر دهد / در این زمان سنش شصت و پنج را رد میکرد و اینک تصمیم گرفت که خود را تغییر دهد و اندکی بعد دریافت که دیگر دیر شده است و راه را وارونه رفته بود .
غرض از نوشتار فوق آن بود که بگویم همانگونه که خود مرقوم فرمودید در همان تحریره خودتان تا چه اندازه با نگاه و بینش همکاران تان مسئله دارید آنانکه خود از آزاد اندیشیدن زنان سخن میگویند میخواهند فقط ارا بیشتری داشته باشند نه آنکه بواقع درون قلبی اعتقاد به زنان داشته باشند و در تحریره خود جایی برای زنان نمی بینند .
باور بفرمائید جا برای کار کردن بسیار است بخصوص از درون اجتماع کوچک خودمان که خانواده مان است .
ما در مملکتمان عالم کم نداریم / دکتر و مهندس کم نداریم / تحلیل گر سیاسی و اقتصادی کم نداریم / فیلسوف و جامعه شناس و روانشناس کم نداریم آنچه کم داریم اخلاق است / روابط صحیح در گفتگو و مذاکره است / تفکر داشتن کار تیمی است که کم داریم / تفکر با هم بودن نه    بلکه برای هم بودن را کم داریم / قانون داریم ولیکن قوانین ما برای پز دادن است نه برای رعایت آن / تفکر نوشتن قانون و نه عدم رعایت آن از آنجا ناشی شده است که ما مهمان خانه داشتیم ولی نه برای نشستن بچه ها بلکه برای بزرگترهای فامیل تا بیایند و ببینند و پزی هم بدهیم پس باید فرهنگ ما هم ویرایش بخورد باید همه کمک کنند تا این اتفاق بیفتد. شما،همکارانتان و.....و مخالفانتان و ...... هم سهم خودتان را دارید .
 

و در ادامه اقای ........  با وبلاگ http://www...................blogfa.com (چون پیامش خصوصی برایم امد و شاید نخواهد اشاره ای به نامش و وبلاگش داشته باشم) برای من نوشت :

در وبلاگ خانم مسيح نوشتيد كه ما دكتر و مهندس و غيره و غيره داريم كه كار تيمي و مشابه ي هم را بلد نيستند من نوشتم حتا غيرت برخاستن را هم ندارند كه طول و عرض اين قصه زياد است.يعني اينكه از جاي شان برخيزند و به نوعي خواستن را با خاستن ممزوج كنند بل به توانستن برسند.حال به كار تيمي و يا كاري كه ديگران كردند و اسمش را ما گذاشتيم كارستان.
به درستي متوجه نشدم ..كه قلمبه سلنبه نوشتن يعني چي؟
و ببخشيد كه من سريالهاي مبتذل اين برنامه سازان وطني را نمي بينم .چرا كه با حداقل زبان و بيان آنهم به درستي هنوز قادر به پرداخت و ساخت هيچ اثر هنري نيستند و بد تر از آن چماقي وحشتاكتر از دندان كروكوديل به نام سانسور بالاي سرشان مدام تاب مي خورد.
و ياد مان بماند
اگر من و تو ) ما ( بشويم يكدست يك كاسه همدل همسقف هم گروه و هم و هم هاي ديگر
ايران مي تواند سوئيس خاور ميانه بشود.

حتما" متنی خواهم نوشت مقداری نوشتم هنوز تکمیل نشده است .

متن زیر را در وبلاگ مسیح علی نژاد  ( http://masih.malakut.org ) در رابطه با مردان ایران وعده خانه می‌دهند این روزها! نوشتم بر روی نظرات وبلاگش :

سال ۵۸  انتخاباتی در ایران  برگزار شد که نسلی و حتی نسلهایی بدنبالش بودند . و نتیجه آن شد که می خواستند  و نهایتا" توانستند .

خاطرم هست آنزمان با برادرم و دوستانش میرفتیم دانشگاه بابلسر تا فیلمهای  مانند Z  ، شب روی شیلی ، مبارزان الجزایر  با آن خانه های تیمی  شان و .... را ببینیم آنزمان من نمیتوانستم رای دهم چرا که تازه 12 سال بیشتر نداشتم  ولیکن میتوانستم بفهمم  راجع به چه حرف میزنند میشنیدم که حرف آن بود که چه راهکار هایی را باید دولت و مردم ببینند که انقلاب مسیرش منحرف نشود ، امپریالیسم آمریکا و استعمار پیر انگلیس همانند سایر کشور های ستمدیده که انقلابشان شکست خورد این بلا را سر  ما نیاورند و عده ای هم میگفتند شوروی را فراموش نکنید که همیشه از پشت خنجر میزند.....

و اکنون نوع مبارزه تغییر یافته است دیگر دوران مبارزه اسلحه و اسلحه کشی گذشته است میتوان با درست کردن یک فایل درون یک  CD   یا اینترنت آتشی برپا نمود و....

و اکنون همانند کوهنوردانی که مسیری از کوه را طی نمودند وقتی برمیگردم انچه می بینم آنست که :

1- ما همه چیز را دیر می فهمیم چرا که درگیر جزئیات و یا حتی کلا"  کلیاتی دور  و سخت  و بعضا" دیرهنگام و غیر ممکن می گردیم .

2- ما همه در رابطه با همه چیز صحبت میکنیم هنوز کلام "بلد نیستم " را کسر شانمان می دانیم .

3- هنوز بسیارند ایرانیانی که از ایران میروند دبی تا آواز لس آنجلسی را از نزدیک بشنوند و بشنوند که چه پرسوز و گداز آنان از وطن میخوانند!!!!

4- هنوز بسیارند آدمیانی که کنار خیابان منتظر قرص نانی یا مبلغی برای دود کردن یا تزریق دستهای آلوده شان را بسمت ما میگیرند

5- هنوز بسیارند مردانی که دوست دارند ابرویشان را بگیرند و شبی را در خلوتی بدور از آشنایان تا صبح بخورند و ......در خاموش و روشن چراغ های امروزی حرکات موزن اجرا نمایند

6- همه ما همه کار میکنیم هنوز تقسیم کار ریشه ای را بلد نیستیم چرا که تحمل پذیرش و بعهده گرفتن مسئولیت های بعهده گرفته را نداریم. شاید چون مزدش را تمام و کمال نمیدهند شاید ... و قانون مندان ما آرام آرام در قبال شتاب ایجاد شده جهان حرکت مینمایند. اسبی  تیز رو و تیز چنگی در مقابل اتوموبیل های سوپر مسابقه ای آنها .

7- وقتی آمار تصادف در جاده ها را می شنوم .......

8- وقتی آمار بیکاران را می بینم ........

9- وقتی  سرما میخورم و بعد علیرغم آنتی بیوتیکی که میخورم باز هم آنفولانزا میگیرم و باز هم قرص و شربت میخورم ولی .....بیماری همچنان ادامه دارد.

10- وقتی که عمرم را پشت ترافیکی هدر میدهم که راننده ماشین خارجی زیبا ،شیک و خوشگلی  که راننده کمربندش را نبسته است یا آشغالهایش را بیرون از ماشین میریزد  و....

11- وقتی که بدنبال اجاره آپارتمان برای سکونت میروم  و یا بدنبال خرید خانه میروم.

12- وقتی که میشنوم 80تا 90% فضای اقتصادی ،کاری ،درآمدی و...... ما دولتی است ولیکن در فضای تورم اقتصادی و دزدی و رشوه و ......... مردان کمتری درجایگاه دولتی مجازات میشوند و بیشتر زندان ها را مردان حقیقی پر کرده اند و نه مردان دولتی و حقوقی ....

13- وقتی که دولتمردان ما آنچه دارند و ندارند را نریختند روی دایره قضاوت که چطور اینها را در طی این سالیان بدست آورده اند

14- وقتی که در دوره اینترنت و کامپیوتر و داده و اطلاعات و دانش و خرد نمیتوانیم لیست کامپیوتری املاک و مستقلات آدمیان را استخراج نمائیم ........

آنگاه قلبم میگیرد و دردل میگریم بحال وطن ، خودم و ........ نکند اینبار هم دشمن  زبانی دیگری بکار برده باشد ....آنگاه برای وطنم /فرزندم/ نوه ام و....  چه کنم ........خدایا   

شبیه دیگران گردم یا شبیه خودم باشم یا شبیه لس آنجلسی ها گردم یا قاطی این جریانات گردم  یا ...........

از پسر عمه هایم که رفتند و برنگشتند ، از دوستم که همبازی من و توپ پلاستکی من بود ، از آنان که رفتند و برنگشتند از آنانکه جانشان را برای وطن دادند از آنانکه که خالصانه برای وطن کار میکنند از آنانکه ..............خجالت میکشم و شرمنده میگردم و میخواهم که شبیه خودم باشم شاید ........

وقتی میکوشیم فرایند طبیعی رشد و پرورش خود را کوتاه کنیم چه پیش می آید ؟

مثلا" اگر تنیس باز متوسط باشید و بخواهید سطح بازی خود را بالا ببرید تا تاثیر بهتری بگذارید چه پیش می آید ؟

 آیا مثبت اندیشی به تنهائی می تواند شما را قادر به رقابت موثر با حریفی حرفه یی کند.

سخن روزسوم فروردین :

اخلاقیات منش که به اعتقاد من اساس و شالوده موفقیت است به ما می آموزد که زندگانی موثر ، اصولی بنیادی دارد و مردم فقط در صورتی می توانند موفقیت راستین و شادمانی ماندگار را تجربه کنند که این اصول را بیاموزند و آن را بخشی از منش اصلی خود سازند.

تفسیر سخن از خودم :

فقط بینش و رسیدن به هدف مهم نیست مسیر دست یابی به هدف ،چگونگی طی طریق ،داشتن اخلاق و رفتار نیک مکمل اهدافی است که قرار است به آنها دست یابیم بعبارت دیگر رسیدن به قله های علم و تعهد لازمه یک منش و بینش نیک می باشد ظریفی میگفت چپی ها دین ندارند و راستی ها عقل بعبارت دیگر دنیای سیاست ما را درگیر مباحثی می نماید که رسیدن به کمال را برای ما سخت و پر فراز و نشیب می نماید و برای دستیابی به کمال از خود باید گذشت و بسیار باید دقت نمود تا زمانیکه به راس هرم نزدیک می شوئیم هر چه بالاتر می روئیم  حس معنویت درون چه در باب دین برای دینمداران و چه در باب علم برای عالمان آنان را غره نساخته و منحرف نکند .

شاید لازم باشد در اینجا یادی از نلسون ماندلا داشته باشم این رهبر آفریقای جنوبی ادبیات جدیدی را در دنیای سیاست اعلام نمود  سالیان سال توسط آپارتاید در زندان بسر می برد آپارتاید همه خانواده او را برای اعتقاداتش کشت و زمانی که قدرت بدست ماندلا افتاد اعلام نمود من بخاطر وطن از همه آنها که همسر و فرزندانم را کشتند میگذرم و دیگر قرار نیست خونی ریخته شود باید مملکت را بسازیم آنها که میخواهند در ساخت این مملکت سهیم باشند مشخص گردند و کمک کنند تا بایکدیگر وطنی نو بسازیم . چنین رهبری فوق العاده ناب است .

چه بسیار انسانهایی هستند که در بدو ورود بدانشگاه میخواستند به دیار خویش برگردند و در آبادانی شهر و دیار خود بکوشند ولیکن پس از اندک زمانی همه چیز را به فراموشی سپردند و رشد و ارتقاء شخصی خود را بیشتر و بیشتر جستجو نمودند و همه حرفشان هم همین بود که شهر ما امکانات رشد ندارد و من میخواهم رشد کنم . راستی تا کجا ؟ برای چه ؟ و برای چه کسی بدنبال رشد هستیم.

 ـ کسی که چرايی برای زندگی کردن داشته باشد با هر چگونه ای خواهد ساخت.

من اينجا ريشه در خاكم  / من اينجا عاشق اين خاك از آلودگي پاكم / من اينجا تا نفس باقي است ميمانم  / من اينجا باز در اين دشت خشك تشنه مي مانم  / من اينجا روزي از دل خاك

با دست تهي  / گل بر مي افشانم /  من اينجا روزي آخر از ستيغ كوه  / چون خورشيد

سرود فتح مي خوانم. /                              « فريدون مشيري »

 و کم نیستند آدمهایی که ادای آدمهای عالم و پاک و منزه را در میآورند ولیکن در گذر زمان چره واقعی آنها شفاف میگردد کم نیستند آدمهایی که بواسطه حمایت از یک جناح خاص بمجلس میروند ولکن زمانی که حرف میزنند و یا مطلب را نقد می نمایند میزان درک و دانش آنها نمایان میگردد . این موارد جمله زیبایی از دکتر شریعتی خاطرم آمد که درج آن بی مناسبت نخواهد بود

آدمهائي كه درست دهانة آب انبار خالي و مخروبه اند هر صدائي را كه دم گوششان ول مي كنند عينا" اما با طنين بيشتري از دهن پس مي دهند و با لحن كشدار و پر افتخاري كه انگار صداي اوست.                          «کتاب هبوط »

و اما جمله ای در باب اثرات مطالعه و آموزش از هرمان هسه و رعایت اخلاق در آموزش  

درهاي كتابخانة معظم جهان به روي هر مشتاقي باز است هيچ كس نبايد از بزرگي آن بهراسد چه بزرگي در اينجا مطرح نيست پاره اي مردم يك دوجين كتاب را براي سراسر زندگاني خود كافي مي بينند و در عين حال كتابخوانان واقعي بشمار مي آيند برخي ديگر مطالب بسياري را بلعيده اند ولي در مورد هيچ چيز قادر به صحبت نيستند از اين رو تمام زحمتشان بيهوده بوده است. آموزش به چيزي نياز دارد كه بشود رويش كار كرد ـ يك سرشت ويژه يك شخصيت ـ اگر چنين چيزي نباشد و اگر آموزش ( با شكل گيري انسان ) در خلاء انجام بگيرد و چيزي براي ساختن و پرداختن نداشته باشد، در آن صورت احتمالا" به دانشی دست مي يابيم ولي عشق يا زندگي را درك نمي كنيم.      « هرمان هسه   1962 ـ 1862 »

حال براستی آموزش ما چگونه است قطعا" خودمان بهتر از هر کسی میدانیم که تا چه اندازه  همراه با آموختن ،معرفت را هم در درونمان رشد داده ایم.

ما باید به عینکی که از طریق آن جهان را می بینیم - و همچنین به خود جهان – بنگریم و بدانیم عینک ما چگونگی تعبیرمان از جهان را تعیین می کند.

و اما سخن روز امروز ۱/۱/۱۳۸۷

اگر بخواهیم موقعیتی را تغییر دهیم نخست باید خودمان را تغییر دهیم و برای

 تغییر خود به طور موثر نخست باید ادراک و مشاهداتمان راعوض کنیم.

درترنم باران .......

اندكي پس از گشودن چشم هاي پرخواب زمين .....

حال كه دشت به ميزباني قاصدكها ،

مزين به پاكترين و معصومترين رنگها شده است .

بياييد باهم به جشن پرشكوه سبزپوشي قامت افرا برويم

 تابا قلبي آكنده ازشعف،

نيك بودن را براي هم آرزو كنيم .   

نوروزتان مبارك

http://clips.zendehrood.com /showclip.aspx?clipID=127  

اردتمند- محمدرضا نجفي ساروكلائي

عادت 6 : نیروی جمعی ایجاد کنید

این عادت در باره همکاری خلاقه یا کار تیمی است . نیروی جمعی میوه و ثمره اقدام دو جانبه است. محصول درک و تجلیل از تفاوتهای یکدیگر برای حل مسائل و بهره گیری از فرصتهاست.

عادت 7 : اره را تیز کنید.

این عادت با بازسازی و احیای ابعد جسمانی ،ذهنی ،معنوی و عاطفی – اجتماعی جوهره وجودتان ،عامل موثری در نگهداری و افزایش بزرگترین سرمایه گذاری زندگی شما محسوب می شود. تنها اهرم است که می توانید با تکیه بر آن هر از چند گاهی دست از کار بکشید و برای تجدید نظر در تمام جوانب زندگی تان تصمیم بگیرید و دست به عمل بزنید.