شکل بحران در کشور جوان ما دیر یا زود تغییر خواهد یافت و به بحران از نوع سالمند دچار خواهد شد و آنگاه با کاهش شدید بهره وری و کاهش تفکرات تیمی مواجه میگردیم آیا فکری برای این موضوع میشود . مطلب ذیل در روزنامه همشهری سال 86 نوشته شده است این موضوع نگرانی ما را قطعا" باید بیش از پیش افزایش داده و باید برای این موضوع فکر اساسی کرد.

در ميزگرد روزجهاني سالمند اعلام شد
(روزنامه همشهري ـ دوشنبه 9 مهر 1386 شماره 4380 ـ صفحات جامعه ـ ص 8)
بحران سالمندي 20 سال آينده در كشور رخ مي‌دهد
آخرين سرشماري كه سال گذشته انجام شد، نشان داد 27/7 درصد از جمعيت كشور را سالمند تشكيل مي‌دهند كه اين ميزان تا 20 سال آينده به 7/14 درصد خواهد رسيد. اين ارقام نشان مي‌دهد كه اگر برنامه‌ريزان و سياستگذاران كشور از هم اكنون برنامه مدون و خاصي براي اين قشر نداشته باشند در 20 سال آينده كشور دچار يك بحران و معضل اساسي براي رفع مشكل و مسائل پيش‌آمده ناشي از مسائل اقتصادي، اجتماعي و غيره اين قشر روبه‌رو مي‌شوند.
گيلان، بيشترين و سيستان و بلوچستان، كمترين تعداد سالمندان كشور را دارند.
از جمعيت 70 ميليون و 472 هزار نفري ايران، 5 ميليون و 120 هزار سالمند هستند، يعني 27/7 درصد جمعيت كشور را سالمندان تشكيل مي‌دهند. حدود 6/63 درصد سالمندان در شهرها و 4/35 درصد در روستاها ساكن هستند.
به طوري كه پيش‌بيني مي‌شود تا سال 2050، يك چهارم جمعيت كشور را سالمندان تشكيل دهند.
به شرط آن كه سن اميد به زندگي در ايران را 75 سال و آهنگ رشد جمعيت را 5/1 درصد در سال در نظر بگيريم، جمعيت كشور در سال 1405 ، 170 ميليون و 341 هزار نفر خواهد بود كه 7/14 درصد جمعيت يعني 15 ميليون و 789 نفر آن را سالمندان تشكيل خواهند داد.
در حال حاضر كمتر از 5 پزشك طب سالمندي در كشور وجود دارد كه با كمك معاونت آموزشي وزارت بهداشت قرار است، پزشكان براي آموزش طب سالمندي به خارج از كشور اعزام شوند، اما اين امر هنوز اجرايي نشده است.
اگر از هم اكنون در اين زمينه برنامه‌ريزي نشود، با بحران عظيمي روبه‌رو مي‌شويم، چرا كه مخارجي كه از اين محل به سيستم بهداشت و درمان به دليل معلوليت‌ها و بيماري‌هاي غيرواگيردار و شايع بين سالمندان وارد مي‌شود، بسيار سنگين است. 

ضروت توجه بيشتر نظام سلامت به سالمندان

(روزنامه همشهري ـ دوشنبه 9 مهر 1386 شماره 4380 ـ صفحات جامعه ـ ص 6)
هشدار، دوره نيمكت‌نشيني نزديك است!
براساس تعريف سازمان ملل متحد، كشوري كه بيش از 7 درصد كل جمعيتش سالمند باشند، كشور سالمندي به حساب مي‌آيد. بنابراين زنگ خطر براي ايران زده شده است. با اين اوصاف و در حالي كه در 5 تا 10 سال آينده تعداد افراد بالاي 60 سال كشور ما مساوي تعداد افراد زير 5 سال خواهند بود، در مقايسه با تعداد زياد متخصصان كودكان، متخصصان طب سالمند ما انگشت شمارند. 

آیا مسئولین - مردم عادی و جامعه مهندسی و پزشکی در ایران به این مهم توجهی دارد.؟